چه قدر زیبا می شود

آسمان را نظاره گر باشم

به ستاره هایی که چشمک می زنندچشم بدوزم

                              ستاره هایی که از دامن سیاهت که چین دارندمی ریزند

گیس هات را بباف و به من بده تا نردبانی بسازم 

 بیایم بالا

                    و از ستاره های دامنت یکی را بر چینم

در دست بگیرم

                  لمس کنم

                             بو بکشم

بر چین های دامنت سربخورم کودکیم را

و هق هق گریه هام بارانی شودتا عشق را هدیه ببرد برای مردم پایین دست

باخورشید چشمانت بیدار شوم

 و آسمان لبخندت را نظاره کنم و پرنده ای شوم رها 

                                               اینقدر بچرخم دور ضریح نگاهت

تا استجابت کنی دعای مرا

                                   چه قدر زیبا می شود

آسمان

می ترسم از کلمات سخت املاء