تبر بردار

 ریشه های مرا بزن

  که این پیچ در پیچ ها

خردت می کند

    تو را از خودت می گیرد

بگذار این پیچک بالا رود

 بر خود

    یا به درختی

تنها گوشه ی رودخانه ای

جزیره ای

 می خواهم دریایی شوم

هوای دریا را دارم

به آب نرسم رستن مرا نخواهی دید

...................................................

یک لحظه بر بستر زمین جامه به تن در آر

  ...و

   تن تب دارت را شستشو کن

در اندیشه زلال آب

 تقدیر سپید جامه دنبالت آمد

تا ه ج ا به ه ج ا

                      با تو راه بیاید

ن ا م ی ا