از

 اينجا تا قونيه يک ردپا مسافرم نمي کني
امسال سال متفاوتیه هشتصد سال از تولد مولانا می گذره

و اینم یه شعر...

برای مولانا

هشتصد سال است با ورق هاي کتابت به اينجاو انجا سرک مي کشم
مثنوي را بو مي کشم
شايد عطر صدات را از وسط تاريخ حس کنم
و رها بشوم از خودم و کلماتي که گيجند در ذهن من
من خواب ديده ام که روزي...
قدم هات افلاک را در مي نوردد و آسمان سبز سبز چشمانم را سبز مي کند
پله پله تا رسيدن به تو چقدر فاصله است
حجاب ها صورتم را پوشانده اند
نمي بينمت
اما آينه اي خودم را در تو هشتصد سال است مي بينم
و بيرون مي آيم از خودم
نه مثل مرغي که از قفس تن آزاد شود
بلکه انساني که از خودش رها شود
چقدر بي واژه مي سرايمت آقاي ...
هشتصدو ...