مثه همه ی سفرها

با ی تفاوت

یه جشنواره ...

با یه عالمه آدم...

آدمایی که هر کدوم یه دنیایی برا خودشون داشتن ...

اسمش غزل پ س ت م د ر ن

یه تشکر از آقای موسوی و دوستانشون

و یه دوست تازه....

 ..............................................................

از دور دست صدای زنی می آید /

همراه با یک نامه /

یک سطر دلتنگی و .... دیگر هیچ/

با شاخه گلی ... زرد و صورتیش فرق نمی کند .

شاخه ای گل /

چشمهایم دارند آب می شوند / می ریزند پایین

بر می دارد ؟

اما او دارد می رود / و من گیچم / می خورم زمین....

نمی خواستم بروز کنم ... تا ۲۳ اما /

انگار امروز برایم ۲۳ ماه است /

تا بیست و سوم ماه بعد /